Przeżyjmy to jeszcze raz (cz.2). Najpierw Zagłębie potem Karabach

Po wygranej przy Kałuży przyszła pora na pierwszy w sezonie meczu przy Okrzei. 28 lipca do Gliwic zawitał zespół prowadzony przez Pavla Hapala. Zagłębie miało być wtedy łatwym kąskiem dla rozpędzonego po poprzednim sezonie Piasta.

Niebiesko-czerwoni byli wtedy po pierwszym w historii wyjazdowym spotkaniu w dalekim Azerbejdżanie. W związku z tym Marcin Brosz dokonał kilku zmian w składzie. Na ławce rezerwowych zasiedli m.in. Tomasz Podgórski czy Marcin Robak.

I wydawało się, że pomysł trenera spali na panewce. Już bowiem po niespełna 10 minutach niebiesko-czerwoni przegrywali 0:1 po ładnej kontrze Lubinian i golu Miłosza Przybeckiego. Przy tej bramce swój udział miała oczywiście obrona niebiesko-czerwonych oraz Jakub Szumski, który zastępował kontuzjowanego Trelę.

Po tym golu obraz gry niewiele się zmienił. W grze Piastunek było ewidentnie widać brak Podgórskiego, Robaka czy Rubena Jurado, którzy spotkanie rozpoczęli na ławce rezerwowych.

Po pierwszych 45 minutach trener Brosz uznał, że pora skończyć męczarnie niektórych w potwornym upale jaki tego dnia miał miejsce. Od momentu gdy na boisku zaczęli pojawiać się po kolei Podgórski, Robak i Ruben obraz gry ulegał powoli zmianie. Zagłębie zaczęło opadać z sił a Piast przyciskał. Przyniosło to efekt na 10 minut przed końcem gdy najpierw były zawodnik Zagłębia – Kamil Wilczek przy małej pomocy bramkarza wyrównał a dwie minuty później Ruben Jurado zapewnił komplet punktów niebiesko-czerwonym.

Piast po może nienajlepszej grze pokonał Zagłębie 2:1. Wtedy jednak nie styl był ważny a punkty bo przed zespołem Brosza był rewanżowy mecz z Karabachem w Lidze Europy.