Piast – Zagłębie, trenerzy o meczu

Docekal zszedł, bo, chcieliśmy wzmocnić środek pola i grać z kontry, tak jak graliśmy na jesieni, ale zrobił swoje, bo z goli rozlicza się snajpera.
Dawno nie czytałem takich bzdur. Panie Dudek – a czy na jesień grała ta sama drużyna co dziś? Naiwniak tylko myśli, że to Dudek decydował o zmianach. Docekal trafił i było widać, że chłopak nabrał ochoty do gry. Efekt był taki, że natychmiast został posadzony na ławce. W 85 minucie następna „genialna” zmiana. Byłem przekonany, że wejdzie Urban. Potrafi przecież przetrzymać piłkę w środku pola i doskonale zagrać. Ale nie. Wchodzi Osyra. Nie mam nic do chłopaka, ale on nie wiedział dobrze gdzie się ustawić. Efekt tych zmian nastąpił w 90 minucie.

Do momentu zdobycia gola Docekal był najlepszym zawodnikiem Piasta – biegał, skakał do tych nieszczęsnych świec, szukał piłki i pokazywał się do gry. Nie jest to wirtuoz ale harował i dostał nagrodę – bramkę w dobrym stylu, po przytomnym strzale. Był wtedy pierwszy raz gwiazdą chwili, trybuny go nie wyśmiewały ale oklaskiwały na stojąco… Za 3 minuty poszedł na ławę, chociaż wyglądał na naładowanego dodatkową energią, z nadzieją na to, że zostanie bohaterem meczu, jeżeli Piast wygra. Być może temu chłopakowi trzeba jakiegoś sukcesu, żeby „odpalić”. Jednak trener klasy knurowskiej Dudek Dariusz kontynuuje klaunadę i usuwa z drużyny gracza w pełni zaangażowanego w walkę, podbudowanego osobistym dokonaniem, pobudzonego przez trybuny i sprawnego fizycznie i to w dodatku bezpośrednio PRZED wykonaniem rzutu rożnego przez Piasta! Docekal „w gazie” mógł przecież skoczyć najwyżej i… nieszczęście gotowe – a Zagłębie Lubin „to klub z ambicją na puchary, dla nich każdy punkt jest cenny a my chcemy się utrzymać tylko…”. Po zejściu Docekala atak przestał istnieć. Zostały indywidualne rajdy Jurado i Cicmana, bez jakiegokolwiek wsparcia – należało bronić 1-0 a nie podwyższyć na 2-0. Jak zwykle nie udało się. Jeszcze słowo o wychowanku Murawskim. Ten osobnik prezentował skandaliczne lenistwo, unikanie gry, trucht w obrębie środkowego koła i decyzje trampkarza. Trener klasy knurowskiej doceniał ten styl i trzymał tę niedojdę do samego końca. Widzowie nie są ślepi – oceniają występy drużyny nogami. Na Lechię przyjdzie tych nóg jeszcze mniej.