18 czerwiec 1945 - for ever 18-go  czerwca 1945 r. w klubie „Perełka” mieszczącym się przy ul. Zwycięstwa  powołano do życia organizację sportową, która nazajutrz w Urzędzie Miejskim zarejestrowano pod nazwą KS Piast Gliwice. W skład pierwszego zarządu weszli głównie repatrianci ze wschodu. Pierwszym prezesem klubu został ówczesny prezydent Gliwic  Wincenty Szpaltowski. Prezesura prezydenta była konsekwencją faktu, że Zarząd Miejski był pierwszym opiekunem i finansowym mecenasem klubu.  Pierwszą sekcją jaką utworzono była sekcja piłki nożnej. Skład drużyny stanowili zarówno przybysze ze wschodnich rubieży jak i miejscowi piłkarze. Mniej więcej w tym samym czasie (lipiec-sierpień 1945) doszło do powołania kolejnych sekcji Piasta - bokserskiej, siatkarskiej, lekkoatletycznej i tenisowej. Klub szybko stał się największą organizacją sportową w Gliwicach. Jeszcze w 1945 r. rozegrano pierwsze , oficjalne mecze. Z  początkiem roku 1946 nowym prezesem Piasta został Juliusz Denk, ówczesny dyrektor Gliwickich Zakładów Urządzeń Technicznych. Zakład ten  wziął na siebie też ciężar finansowania sekcji piłkarskiej. W pierwszych latach zespół swoje mecze rozgrywał na stadionie przy ul. Robotniczej. W 1957 r. Piast po raz pierwszy zawitał w grono drugoligowców. W 1965 r. oddano do użytku stadion XX-lecia..  Lata 50-te to okres sukcesów tenisistki - Irminy Popławskiej, która praktycznie co roku zdobywała medale w Mistrzostwach Polski. W 1948 r. utworzono sekcję szermierczą. Jej założycielem był Antonii Franz, przedwojenny reprezentant Polski w tej dyscyplinie. Sekcja z czasem stała się wiodącą w klubie. W 1964 r. Egon Franke  zdobył pierwszy dla Polski i Gliwic złoty, olimpijski medal  we florecie. Do tego sukcesu poprowadził go Zbigniew Czajkowski, dziś profesor i legendarny już trener, wychowawca wielu znakomitych szermierzy. Na kolejnych olimpiadach klub i miasto reprezentowali oprócz Egona Franke,  Bogdan Gonsior, Mikołaj Pac-Pomarnacki, Elżbieta Cymerman, Zbigniew Matwiejew i  Jacek Bierkowski, który w latach 70-tych należał do czołowych szablistów świata. W latach 50-tych klub kilkakrotnie zmieniał nazwę. Zgodnie z duchem ówczesnych czasów najpierw przemianowano Piasta najmie na Metal Gliwice, a potem na Stal. W styczniu 1961 roku powrócono do pierwotnej nazwy.  Ważnym wydarzeniem w historii klubu była fuzja z GKS Gliwice. Miało to miejsce w 1964 r. GKS „Piast” stał się od tamtej pory największym  i najbardziej prężnym klubem w całym województwie Katowickim.  W okresie największego rozwoju, który przypada na prezesurę Lesława Kusia (lata 1968/74) w klubie działało 16 sekcji, sport uprawiało około 5 tysięcy zawodniczek i zawodników, co stawiało Piasta drugim do liczby członków po warszawskiej Legii klubem.  W latach 70-tych największą popularnością cieszyła się piłka nożna. Zespół należał do czołowych drużyn II ligi i kilkakrotnie bliski był awansu do I ligi. Za największy jednak sukces tamtego okresu uważa się  awans do finału Pucharu Polski, który miał miejsce w 1978 r. Piast przegrał jednak ten finał z Zagłębiem Sosnowiec 0;2. Obok piłkarzy największe sukcesy w tym okresie notowali tenisiści. Drużyna w 1972 r. zdobyła Mistrzostwo Polski. Największą indywidualnością była Danuta Wieczorek-Szwaj. Trzecia zawodniczka młodzieżowego turnieju Wimbledonu, czterokrotna, brązowa medalista Mistrzostw Europy, 11-krotna Mistrzyni Polski w singlu. To najważniejsze, ale nie  jedyne jej sukcesy. Na początku lat 80-tych, mimo kryzysu politycznego i gospodarczego jaki panował wtedy w Polsce bardzo dobrze radzili sobie piłkarze. Zespół ponownie otarł się o  pierwszą ligę przegrywając jednak rywalizację Pogonią Szczecin.  W 1983 roku po raz drugi gliwiczanie zagrali w finale Pucharu Polski, tym razem ulegając Lechii Gdańsk 1:2. Ostatni w tamtej dekadzie sukces piłkarze zanotowali w 1987 r. Wtedy to drużyna prowadzona przez Fryderyka Cholewę zajęła trzecie miejsce w lidze i zagrała baraże o wejście do I ligi z Bałtykiem Gdynia. W tym dwumeczu lepszy jednak okazał się zespół z Trójmiasta. Potem nastąpił powolny upadek klubu. Jedną z głównych przyczyn były przemiany ustrojowe i gospodarcze. Ówcześni działacze w nowej rzeczywistości nie potrafili znaleźć skutecznego sposobna finansowanie działalności statutowej. Podjęto próby najpierw związania się z wojskiem. Klub zmienił nazwę na Miejsko-Cywilny Klub Sportowy GKS Piast. Potem stworzony klub przyzakładowy pod nazwą Bumar-Piast Gliwice. Nie przyniosło to jednak spodziewanych efektów i ostatecznie wiosna 1993 roku wycofano drużynę seniorów z rozgrywek. Ten moment załamania przetrwały sekcje: szermierki, lekkiej atletyki, brydża sportowego i szachów. W 1995 r. funkcje prezesa Piasta objął Marcin Żemaitis. Wybrano nowy Zarząd, który podjął się misji przywrócenia znaczenia na sportowej mapie Polski nazwy Piast Gliwice.  Konsekwencja, upór w działaniu doprowadziły do reaktywacji najpierw pierwszego zespołu sekcji piłki nożnej, a potem do ponownego wprowadzenia tej drużyny do II ligi. Stało się to w roku 2003. Ważną rolę w tym procesie odrodzenia odegrały władze miasta. Prezydent Zygmunt Frankiewicz wspólnie ze swoim zastępcą Piotrem Wieczorkiem wspierały poczynania klubu. Kluczowym momentem było przekazanie przez miasto w dzierżawę Gliwickiej Giełdy Samochodowej. Klub zyskał stałe i znaczące źródło finansowania swojej działalności. Gliwice  też na tym skorzystało, bo  z faktu dzierżawy do miejskiej kasy co roku trafia spora kwota. W XXI Piast wkroczył z pięcioma sekcjami: brydżową, lekkoatletyką, piłkarską, szermierczą i tenisową. Każda z tych sekcji moałą  swój budżet, pozwalający nie tylko funkcjonować, ale i rozwijać się. Efekty były  wymierne i widoczne. Szermierze należą do ściślej krajowej czołówki. Odnoszą również sukcesy międzynarodowe. Na koncie szpadzistów są tytuły  Mistrzów Europy, a w 2008 r.  Adam Wiercioch w prowadzonej przez Marka Julczewskiego drużynie wywalczył w Pekinie srebrny, olimpijski medal. Sekcja brydża sportowego również należy do wiodących w kraju.  Pierwszy zespół występuje w I lidze. Sekcja LA postawił na pracę z młodzieżą. Z dniem 1-go czerwca zlikwidowana została sekcja Tenisa Ziemnego.. Niezmiennie jednak największą popularnością cieszy się piłka nożna. W sezonie 2007/08 zespół po raz pierwszy w historii klubu i Gliwic awansował do Ekstraklasy. Stało się to za prezesury Jacka Krzyżanowskiego. Drużyna utrzymała się w Ekstraklasie zajmując na koniec rozgrywek 11 miejsce w tabeli i jest to największe w historii gliwickiej piłki osiągnięcie. 10 czerwca 2009 r. została powołana do życia Spółka Akcyjna. 51 % akcji objęło Miasto Gliwice, 49%  Stowarzyszenie GKS Piast. Pełna nazwa klubu brzmi: Gliwicki Klub Sportowy „Piast” S.A.   GKS Piast Gliwice swój wkład w rozwój polskiego sportu ma nie tylko poprzez medale zdobywane na arenach całego świata, czy bicie rekordów. Z naszego miasta  wywodzi się wielu  znakomitych  sportowców, którzy z różnych przyczyn swoje kariery kontynuowali w innych klubach. Włodzimierz Lubański, Joachim Marx, Hubert Skowronek, Józef Galeczka, Lucjan Brychczy, Joachim Krajczy Andrzej Buncol to legendy polskiej i zarazem gliwickiej  piłki. Nie sposób wymienić wszystkich zawodniczek i zawodników,  którzy swoje pierwsze, sportowe kroki stawiali w GKS Piast Gliwice. Liczyć ich można nie w setki, ale w tysiące. Wielu z tych, co ukończyli kariery jest trenerami, lub piastuje ważne funkcje, jak np. Jacek Bierkowski, który w grudniu 2008 r. został prezesem  Polskiego Związku Szermierczego.  GKS Piast Gliwice pozostaje największa organizacją sportową i pozarządową w mieście. Liczba członków stowarzyszenie  w skład którego wchodzą zawodniczki, zawodnicy, trenerzy, działacze i sympatycy liczy około 500 członków.