Słabe strony Śląska Wrocław

Nikt chyba, kto interesuje się polską piłką nie ma wątpliwości, że największym rozczarowaniem tego sezonu jest postawa drużyny Śląska Wrocław.  Zespół ten poprzednich trzech sezonach stawał na podium, a ponad roku temu nawet sięgnął po mistrzostwo Polski. Wrocławianie całkiem dobrze też radzili sobie w eliminacjach do Ligi Europy. Na krajowych boiskach wyraźnie jednak im nie idzie. Piłkarscy eksperci skompletowali prawdziwą ściągę dla Marcina Brosza, jakie są słabe strony Śląska.

Waldemar Prusik – ekspert Polsat Sport

Przede wszystkim kadra Śląska jest dość wąska i brakuje w niej wartościowych zmienników, którzy coś zmienią, wniosą do gry, odmienią losy pojedynku. Z tym największy problem jest w ofensywie

Dziwię się trenerowi Levemu, że w pewnym momencie rozgrywek rozbił dobrze i pewnie grający duet stoperów Kokoszka – Pawelec. Tego drugiego szkoleniowiec zaczął ustawiać na bokach obrony, a do środka wstawił Grodzickiego. Niestety, Grodzicki ma problemy z właściwym ustawianiem się, popełnia błędy i zdarza się, że nie nadąża za akcją. Nie przekonywały mnie tłumaczenia Levego, że ma kłopot z obsadą prawej obrony, dlatego tam musiał ustawić Pawelca. Kluczowi są jednak zawsze środkowi obrońcy, a pewnie grający na tej pozycji Pawelec i tak asekuruje grę bocznych defensorów i może naprawiać ich błędy.

W przypadku Śląska widać już zmęczenie długim sezonem i wieloma rozegranymi meczami. Zawodnicy nie są dynamiczni w swojej grze, co przekłada się na jakość akcji ofensywnych. Niestety, wrocławianie słabiej grają skrzydłami, gdyż trudno jest zastąpić Sobotę i Ćwielonga. Gdyby oni grali w Śląsku, to Paixao strzeliłby jeszcze więcej bramek.

Na słabszą grę Śląska wpływa też dyspozycja Sebastiana Mili. To bardzo ważny gracz tej drużyny, który długo był kontuzjowany. Widać, że Mila miał przerwę w grze. On potrzebuje trochę czasu, aby wrócić do dawnej dyspozycji, myślę, że do optymalnej swojej formy powróci dopiero po zimowej przerwie.

Śląsk ma duże problemy z teoretycznie słabszymi zespołami, które agresywnie walczą na boisku i w taki sposób nadrabiają nieco słabsze umiejętności piłkarskie. Z tymi rywalami wrocławianie stracili sporo punktów.

Maciej Murawski – ekspert nc+

Na przykładzie tej drużyny doskonale widać, że godzenie gry w europejskich pucharach i lidze przy tak wąskiej kadrze, jaką ma Śląsk, jest niemal niemożliwe. Przypominam, że Śląsk przez zdecydowaną większość rundy jesiennej grał mecze co trzy dni.

Problemem jest też słaba gra przy stałych fragmentach gry. Mając w drużynie Sebastiana Milę i kilku piłkarzy dobrze grających głową, trzeba wykorzystywać takie atuty. A Śląsk robi to bardzo rzadko.

Największym problemem w zespole trenera Levego jest jednak brak skrzydłowych. W poprzednim sezonie formą imponowali Waldemar Sobota i Piotr Ćwielong. W rezerwie był Sylwester Patejuk, a w drugiej części sezonu Eric Mouloungui.

Paixao, zanim strzeli bramkę, wcześniej zmarnuje dwie, trzy równie dobre okazje.

Dzisiaj wrocławski zespół dysponuje tylko jednym nominalnym skrzydłowym – Sylwestrem Patejukiem. Cały czas mam bowiem problem ze zdefiniowaniem pozycji Sebino Plaku. Albańczyk bardziej wygląda na gracza, który lepiej czułby się za napastnikiem niż na skrzydle.

źródło: wroclaw.sport.pl